Zabawy siatkarskie dla dzieci: w co się bawić?
Krótka odpowiedź
Zabawy siatkarskie najlepiej pasują do wieku 7-12 lat, bo dla tej grupy Polski Związek Piłki Siatkowej przygotował minisiatkówkę: mecze 2x2, 3x3 i 4x4 na mniejszym boisku, z niżej zawieszoną siatką i mniejszą piłką. Na początek wystarczą rzuty i chwyty nad sznurkiem, a odbicia przychodzą później.
Siatkówka wygląda na trudną, bo dorośli zawodnicy odbijają piłkę w ułamku sekundy. Dziecko nie musi jednak od razu grać jak w telewizji. Pierwsze zabawy siatkarskie polegają na przerzucaniu piłki nad siatką, bieganiu pod nią na drugą stronę i łapaniu zamiast odbijania, a technika dojrzewa razem z radością z gry.
Poniżej znajdziesz dziesięć zabaw z materiałów Młodzieżowej Akademii Siatkówki, czyli programu szkolenia Polskiego Związku Piłki Siatkowej, oraz z metodycznej konferencji dla nauczycieli wychowania fizycznego. Do tego plan pierwszego meczu dwóch na dwóch, tabela wieku i zasady bezpiecznego boiska.
Spis treści
10 pomysłów na zabawy siatkarskie dla dzieci
Berek siatkarski
Prowadzący wybiera kilku berków i oznacza ich szarfami, po jednym na trzy, cztery osoby. Berki gonią pozostałych, a jedyną ochroną przed złapaniem jest przyjęcie postawy siatkarskiej wskazanej przez prowadzącego.
- Liczba dzieci
- grupa, jeden berek na 3-4 osoby
- Rekwizyty
- szarfy dla berków
Kolorowe grzybki
Na boisku stoją rozsypane kolorowe pachołki. Dzieci poruszają się między nimi krokiem odstawno-dostawnym, typowym dla siatkarzy, w stronę koloru, który prowadzący wywoła albo podniesie w górę.
- Liczba dzieci
- grupa
- Rekwizyty
- kolorowe pachołki, tzw. grzybki
Obrona pola
Pary poruszają się swobodnie po jednej połowie boiska, a nauczyciel rzuca albo toczy w ich stronę kolejne piłki. Zadaniem dzieci jest nie pozwolić, żeby którakolwiek piłka opuściła boisko; jedna osoba podaje nauczycielowi piłki z kosza, a inna zbiera te odrzucone.
- Liczba dzieci
- pary
- Rekwizyty
- kosz piłek
- Miejsce
- połowa boiska do siatkówki
Kto szybciej przerzuci
Każdy gracz ma piłkę i na sygnał wszyscy przerzucają piłki nad siatką na stronę przeciwnika, a te, które spadną u nich, odrzucają z powrotem. Po sygnale końcowym punkt dostaje drużyna, która ma u siebie mniej piłek; gra toczy się do 3 punktów.
- Wiek
- od 7 lat
- Liczba dzieci
- dwie równe drużyny
- Rekwizyty
- piłka dla każdego gracza, siatka
Piłka nad siatką z przebiegiem
Drużyny stoją w rzędach po obu stronach siatki. Pierwsza osoba przebija piłkę na drugą stronę i biegnie pod siatką za piłką, na koniec rzędu naprzeciwko. W trudniejszej wersji biegnie się do rzędu po przekątnej; gra toczy się do 3 punktów.
- Wiek
- od 7 lat
- Liczba dzieci
- dwie drużyny w rzędach
- Rekwizyty
- 2 piłki, siatka
Kto szybciej poda
Drużyna musi wykonać dwa podania we własnym polu, a trzecim przerzucić piłkę nad siatką. Błędem jest upadek piłki, aut albo sytuacja, w której obie piłki są po jednej stronie; gra się do 10 punktów.
- Wiek
- od 7 lat
- Liczba dzieci
- 2 drużyny po 6
- Rekwizyty
- piłka na drużynę, siatka
Piłka do środkowego
Zawodnik A podaje piłkę do kolegi B stojącego przy siatce, B wystawia ją, a A przebija na drugą stronę. Po wystawieniu B idzie na koniec rzędu, a A zajmuje jego miejsce przy siatce. To pierwsze spotkanie z rolą rozgrywającego.
- Liczba dzieci
- dwie drużyny
- Rekwizyty
- 2 piłki, siatka
- Czas
- 2 min na rundę
Gra po koźle
Grę, zwaną też ping-pongiem, zaczyna nauczyciel, dorzucając piłkę jednej z drużyn. Obowiązkowe są trzy odbicia, a przed każdym piłka musi raz odbić się od podłoża. Po odbiciu zawodnicy się zmieniają, a każda wygrana akcja to punkt.
- Liczba dzieci
- trójki po obu stronach siatki, reszta czeka za linią
- Rekwizyty
- piłka, siatka
Król boiska
Jedna trójka zajmuje pole króla i tylko tam można zdobywać punkty, zbierając kolejne litery słowa KRÓL. Pretendenci z drugiej strony, gdy wygrają akcję, przechodzą na pole króla, a pokonani ustawiają się za linią końcową po przeciwnej stronie. Nauczyciel za każdym razem dorzuca piłkę.
- Liczba dzieci
- zespoły trzyosobowe
- Rekwizyty
- piłka, siatka
Minigra dwóch na dwóch
Dwie dwuosobowe drużyny grają na czas na małym boisku. Dozwolone są wyrzut piłki od dołu, odbicie sposobem górnym i zagrywka dolna, a po każdej grze pary się rotują; wygrywa zespół z największą liczbą zwycięstw.
- Wiek
- 7-12 lat
- Liczba dzieci
- dwie pary
- Rekwizyty
- boisko 3 x 4,5 m, siatka na wysokości 2 m
Pierwszy mecz dwóch na dwóch krok po kroku
-
Wyznacz małe boisko
Zaznacz pole 3 na 4,5 metra po każdej stronie i rozciągnij siatkę albo sznurek na wysokości około 2 metrów. Sprawdź, czy podłoże jest płaskie i ani śliskie, ani szorstkie.
-
Podaj trzy zasady
Drużyna ma najwyżej trzy odbicia, żeby przebić piłkę na drugą stronę, i nikt nie odbija dwa razy pod rząd. Punkt zdobywa się, gdy piłka spadnie w polu przeciwnika.
-
Pokaż, co wolno
Zademonstruj trzy dozwolone zagrania: wyrzut spod pasa, odbicie palcami nad czołem i zagrywkę z dołu. Na początek pozwól dzieciom łapać piłkę i wyrzucać ją, zamiast od razu odbijać.
-
Rozegrajcie próbną akcję
Zagrajcie jedną akcję powoli, zatrzymując się przy każdym odbiciu i licząc na głos: jeden, dwa, trzy. Dzieci od razu widzą, kiedy trzeba już przebijać.
-
Gra na czas z rotacją
Grajcie krótkie mecze na czas, a po każdym pary zmieniają przeciwnika. Wygrywa zespół, który uzbiera najwięcej wygranych spotkań.
-
Rozciąganie i rozmowa
Po ostatnim meczu przejdźcie kilka spokojnych okrążeń truchtem i marszem, a potem zapytajcie się nawzajem, która akcja była najładniejsza i co jutro chcecie poćwiczyć.
Zabawy siatkarskie a wiek dziecka
| Wiek | Co się sprawdza | Na co uważać |
|---|---|---|
| 7-8 lat | Berek siatkarski, kolorowe grzybki, przerzucanie piłek nad siatką i bieg pod nią na drugą stronę | Zamiast odbić pozwalaj łapać i rzucać; zbyt wczesne wymaganie techniki szybko zniechęca |
| 9-10 lat | Obrona pola, gra po koźle, kto szybciej poda, piłka do środkowego | Przy wielu piłkach naraz pilnuj, by dzieci nie wbiegały pod lecące piłki drugiej drużyny |
| 11-12 lat | Król boiska, minigra dwóch na dwóch i trzech na trzech z odbiciem górnym i zagrywką dolną | Nie przeciążaj serią odbić dołem przedramionami; krótkie gry z przerwami są lepsze niż długie ćwiczenie |
Co zabawy siatkarskie dają dziecku
Według Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej, które omawia zalecenia WHO, dziecko w wieku szkolnym potrzebuje codziennie co najmniej godziny ruchu o umiarkowanej lub wysokiej intensywności, a wśród przykładów takiej aktywności wymienia właśnie grupowe gry z piłką. To samo opracowanie łączy regularny ruch z prawidłową postawą, zdrowszym sercem i kośćmi, mniejszym lękiem oraz łatwiejszym nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami.
Minisiatkówka ma w tym swoją specjalność: ponieważ drużyna ma tylko trzy odbicia, a nikt nie może odbić dwa razy z rzędu, nie da się wygrać akcji w pojedynkę. Nauczyciele, którzy stosują te gry w szkole podstawowej, podkreślają, że uczą one zasad zdrowej rywalizacji i współpracy w grupie.
Bezpieczeństwo i częste błędy
- Graj na płaskiej, równej i jednolitej nawierzchni. Przepisy minisiatkówki zabraniają gry na powierzchniach szorstkich lub śliskich, a na dworze spadek boiska nie może przekraczać 5 mm na metr.
- Wokół boiska zostaw wolną przestrzeń, bez ławek, słupków i ścian tuż za linią, bo dzieci wybiegają za piłką z pełną prędkością.
- Używaj mniejszej piłki, przewidzianej w przepisach minisiatkówki, zamiast piłki do gry dorosłych.
- W ćwiczeniach na sygnał, gdy dzieci stoją tyłem do siatki, najpierw wołaj imię lub numer, poczekaj, aż się odwrócą, i dopiero wtedy podawaj piłkę.
Najczęstsze pytania
Od jakiego wieku dziecko może grać w siatkówkę?
Minisiatkówka jest przeznaczona dla dzieci w wieku 7-12 lat. Młodsze dzieci mogą bawić się przerzucaniem piłki przez sznurek i łapaniem, bez wymagań technicznych.
Czy do zabaw siatkarskich potrzebna jest prawdziwa siatka?
Nie. Na podwórku albo w ogrodzie wystarczy sznurek rozpięty między drzewami lub słupkami, byle na stabilnych mocowaniach i na wysokości dopasowanej do wzrostu dzieci.
Czym różnią się dwójki, trójki i czwórki w minisiatkówce?
Liczbą zawodników na boisku, a każda z tych kategorii ma własne wymiary pola gry. To kolejne stopnie wtajemniczenia: im więcej graczy, tym bardziej złożona współpraca, ale zasada trzech odbić obowiązuje wszędzie.
Czy wolno odbić piłkę nogą?
W minisiatkówce tak, bo przepisy dopuszczają odbicie piłki każdą częścią ciała. Liczy się to, żeby piłka nie spadła na własne pole.
Gdzie dziecko może rozwinąć siatkarską pasję?
W klubie, na szkolnych zajęciach sportowych albo na wakacyjnym wyjeździe z codziennymi treningami; przegląd takich wyjazdów znajdziesz w dziale obozy siatkarskie.
Inne rodzaje zabaw dla dzieci
Sprawdź też
Obóz według wieku dziecka